Wat bepaalt de fiscale woonplaats in Nederland?

Fiscale woonplaats in Nederland wordt bepaald op basis van feiten en omstandigheden, niet door een eenvoudige dagtelling. De Belastingdienst beoordeelt waar uw persoonlijke en economische banden zijn gecentreerd. De kernvraag is waar u duurzame banden heeft: een vaste woning, een echtgenoot of gezin, een vaste dienstbetrekking, sociale verbanden en bezittingen.

Veelgebruikte indicatoren van fiscale woonplaats in Nederland zijn: een vaste woning in Nederland hebben, ingeschreven zijn in de Basisregistratie Personen (BRP, het gemeentelijke persoonsregister), een Nederlandse bankrekening en een burgerservicenummer (BSN) hebben, en een gezin of partner in Nederland. Geen enkel afzonderlijk criterium is doorslaggevend; het totaalplaatje telt.

Voor personen die in de loop van het jaar naar Nederland verhuizen, begint de fiscale woonplaats doorgaans op de datum van inschrijving. Voor gedeeltelijke jaren kan een partiële aangifte worden ingediend. Voor houders van de 30%-regeling bestaat de mogelijkheid om te kiezen voor behandeling als partieel buitenlandse belastingplichtige, wat betekent dat alleen Box 1-inkomen in Nederland wordt belast en Box 2- en Box 3-inkomen uit het buitenland mogelijk buiten beschouwing blijft.

Nederland heeft belastingverdragen met meer dan 90 landen. Wanneer beide landen aanspraak maken op het inwonersschap, bepalen de tiebreaker-bepalingen in het verdrag wie het primaire heffingsrecht heeft.